Τίτλος: Ουρά
Θέση: Σταθμός Ομόνοια (Πρώτο επίπεδο σταθμού)
Έτος Κατασκευής: 2000
Υλικό Κατασκευής: Φωτοευαισθητοποιημένος μουσαμάς
Καλλιτέχνης: Νίκος Κεσσανλής
Το έργο απεικονίζει άνδρες και γυναίκες να περιμένουν στην ουρά, να χειρονομούν, να φωνάζουν και να παρατηρούν. Πάνω σε "τελλαρωμένο" ύφασμα διαστάσεων 2Χ21 μ., καλυμμένο με τρεις επιστρώσεις, η τελευταία επίστρωση από ευαισθητοποιημένο χρώμα φωτοχρωμίας δίνει την ευκαιρία, με την κλασσική μέθοδο της φωτογραφίας, να απεικονισθούν διάφορες μορφές και σχήματα.
Η τοποθέτηση έργων τέχνης στους σταθμούς του Μετρό της Αθήνας έγινε με απόφαση της εταιρίας «Αττικό Μετρό», έχοντας ως στόχο τόσο την αισθητική αναβάθμισή των όσο και την προβολή Ελλήνων δημιουργών. Τα έργα είναι κυρίως μνημειακών διαστάσεων και αναφέρονται σε θεματικές ενότητες που έχουν άμεση σχέση με την ιστορία της πόλης ή της περιοχής.
Για την υλοποίηση του παραπάνω έργου, η «Αττικό Μετρό» αποφάσισε την συγκρότηση Επιτροπής Αισθητικής Πλαισίωσης. Η επιτροπή αρχικώς επέλεξε να τιμήσει τους εν ζωή καλλιτέχνες της γενιάς του 1930 και 1960 με απευθείας αναθέσεις, για να ακολουθήσουν αυτές σε σημαντικούς νεότερους καλλιτέχνες. Διαγωνισμοί προκηρύχθηκαν για τα έργα που φιλοξενούνται στους σταθμούς Μέγαρο Μουσικής και Πανόρμου ενώ έχουν επιλεγεί κι έργα σπουδαίων εκλιπόντων καλλιτεχνών. Όλα τα έργα τέχνης έχουν αγοραστεί από την εταιρία, ενώ δωρεά αποτελεί το έργο του Γιώργου Ζογγολόπουλου «Αίθριο», που εκτίθεται στο σταθμό Σύνταγμα. Τέλος, όλα τα έργα τέχνης έχουν φιλοτεχνηθεί ειδικά για τους χώρους του Μετρό, εκτός από το έργο της Chryssa «Mott Street», που εκτίθεται στο σταθμό του Ευαγγελισμού. Στους χώρους όπου εκτίθενται αρχαία ευρήματα, δόθηκε μεγάλη σημασία, ώστε μεταξύ τους να αναπτύσσεται μια γόνιμη συνομιλία, χωρίς η μία έκθεση να επισκιάζει την άλλη.
Ο Νίκος Κεσσανλής (Θεσσαλονίκη, 1930 – Αθήνα, 2004) ήταν Έλληνας ζωγράφος. Φοίτησε στην ΑΣΚΤ (1950-55, με δάσκαλο τον Γ. Μόραλη) και στη Σχολή Συντήρησης Έργων Τέχνης της Ρώμης (1955-59), παρακολουθώντας παράλληλα μαθήματα τοιχογραφίας και χαρακτικής στην Scuola delle Arti Ornamentali di San Giacomo. Στο ενεργητικό του καταμετρούνται περισσότερες από τριάντα ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Πολυάριθμες ήταν και οι συμμετοχές του σε ομαδικές εκθέσεις και διεθνείς διοργανώσεις. Εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Biennale της Βενετίας το 1988 κι είχε τιμηθεί με πολλά βραβεία.Στο Παρίσι τη δεκαετία του 1960 βρέθηκε ιδεολογικά κοντά στους Νέους Ρεαλιστές και πρωτοστάτησε, μαζί με Γάλλους ομότεχνούς του, στη δημιουργία της mec-art. Η επιστροφή του στην Ελλάδα το 1980 ως καθηγητής της ΑΣΚΤ, η θητεία του ως πρύτανης (1991-1995), καθώς και η μεταφορά των εργαστηρίων της Σχολής στο συγκρότημα της οδού Πειραιώς, μαρτυρούν έμπρακτα το κοινωνικό ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα εικαστικά πράγματα στην Ελλάδα. Η δομή της εικόνας, η σημασία της χειρονομίας, το ζήτημα της πολλαπλής αναπαραγωγής και της εμπλοκής του θεατή στο τελικό αποτέλεσμα υπήρξαν σταθερά οι άξονες της πορείας του.
- http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%88%CF%81%CE%B3%CE%B1_%CF%84%CE%AD%CF%87%CE%BD%CE%B7%CF%82_%CF%83%CF%84%CE%BF_%CE%BC%CE%B5%CF%84%CF%81%CF%8C_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%91%CE%B8%CE%AE%CE%BD%CE%B1%CF%82 (προσπ. 10/01/2015).
- http://www.tff.gr/article.asp?catid=36302&subid=2&pubid=9191 (προσπ. 10/01/2015).
- http://www.mmca.org.gr/mmst/el/collection.htm?m=1&l=10;190:bio (προσπ. 10/01/2015).
Φωτογράφος: Έλση Καΐλη