Τίτλος: Ποδοσφαιριστές
Θέση: Σταθμός Ομόνοια (Κλίμακες επιπέδου μετεπιβίβασης)
Έτος Κατασκευής: 2000
Υλικό Κατασκευής: Ακρυλικά χρώματα, κόλλα βραδείας στέγνωσης, χαρτοπόλεμος και κόντρα πλακέ θαλάσσης
Καλλιτέχνης: Παύλος
Ο καλλιτέχνης, αντιγράφοντας ένα εορταστικό επεισόδιο που είχε ετοιμάσει το 1973, ζήτησε να του φτιάξουν μια κόλλα που δεν στεγνώνει γρήγορα και έχει μαγνητικές ιδιότητες, έτσι ώστε να σχεδιάσει στον τοίχο, διαστάσεων 210Χ1470 εκ., σκηνές αόρατες, οι οποίες αποκαλύφθηκαν όταν το κοινό έριξε πάνω στον τοίχο χαρτοπόλεμο.
Η τοποθέτηση έργων τέχνης στους σταθμούς του Μετρό της Αθήνας έγινε με απόφαση της εταιρίας «Αττικό Μετρό», έχοντας ως στόχο τόσο την αισθητική αναβάθμισή των όσο και την προβολή Ελλήνων δημιουργών. Τα έργα είναι κυρίως μνημειακών διαστάσεων και αναφέρονται σε θεματικές ενότητες που έχουν άμεση σχέση με την ιστορία της πόλης ή της περιοχής.
Για την υλοποίηση του παραπάνω έργου, η «Αττικό Μετρό» αποφάσισε την συγκρότηση Επιτροπής Αισθητικής Πλαισίωσης. Η επιτροπή αρχικώς επέλεξε να τιμήσει τους εν ζωή καλλιτέχνες της γενιάς του 1930 και 1960 με απευθείας αναθέσεις, για να ακολουθήσουν αυτές σε σημαντικούς νεότερους καλλιτέχνες. Διαγωνισμοί προκηρύχθηκαν για τα έργα που φιλοξενούνται στους σταθμούς Μέγαρο Μουσικής και Πανόρμου ενώ έχουν επιλεγεί κι έργα σπουδαίων εκλιπόντων καλλιτεχνών. Όλα τα έργα τέχνης έχουν αγοραστεί από την εταιρία, ενώ δωρεά αποτελεί το έργο του Γιώργου Ζογγολόπουλου «Αίθριο», που εκτίθεται στο σταθμό Σύνταγμα. Τέλος, όλα τα έργα τέχνης έχουν φιλοτεχνηθεί ειδικά για τους χώρους του Μετρό, εκτός από το έργο της Chryssa «Mott Street», που εκτίθεται στο σταθμό του Ευαγγελισμού. Στους χώρους όπου εκτίθενται αρχαία ευρήματα, δόθηκε μεγάλη σημασία, ώστε μεταξύ τους να αναπτύσσεται μια γόνιμη συνομιλία, χωρίς η μία έκθεση να επισκιάζει την άλλη.
Ο Παύλος Διονυσόπουλος (Φιλιατρά, 1930) είναι Έλληνας ζωγράφος. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Παρίσι. Εκεί ήρθε σε επαφή με μια ομάδα καλλιτεχνών – τους νεορρεαλιστές – και συνδέθηκε φιλικά μαζί τους. Άρχισε να χρησιμοποιεί το ψαλίδι και να κόβει περιοδικά σε λωρίδες, ώσπου μια μέρα, στο μετρό του Παρισιού, ανακάλυψε τις αφίσες. Αυτές αποτέλεσαν κύριο υλικό για την καλλιτεχνική του έκφραση, αφού τις χρησιμοποίησε κόβοντάς τις σε ψιλές λωρίδες και σε μεγάλες ποσότητες. Αυτό το ευτελές υλικό, το χαρτί, έμελλε να γίνει στα χέρια του Παύλου μαγικό ραβδί και να μεταμορφώνει με αυτό αντικείμενα, δέντρα, πράγματα της καθημερινής ζωής.
Το 1973 ο Παύλος οργάνωσε ένα μεγάλο χάπενινγκ, με αφορμή την πρόσκλησή του από ένα μουσείο, αντίστοιχο με αυτό από το οποίο προέκυψε το έργο του στο σταθμό Ομόνοια. Ακολούθησαν πολλές εκθέσεις και καλές κριτικές, που τοποθετούσαν τον Παύλο ανάμεσα σε σημαντικούς καλλιτέχνες της εποχής. Κατάφερε να φτιάξει ένα συνολικό έργο γεμάτο αυθορμητισμό, μαστοριά και χιούμορ. Ζει και εργάζεται στη Γαλλία, ωστόσο επισκέπτεται συχνά την Ελλάδα.
- http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%88%CF%81%CE%B3%CE%B1_%CF%84%CE%AD%CF%87%CE%BD%CE%B7%CF%82_%CF%83%CF%84%CE%BF_%CE%BC%CE%B5%CF%84%CF%81%CF%8C_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%91%CE%B8%CE%AE%CE%BD%CE%B1%CF%82 (προσπ. 10/01/2015).
- http://www.biblionet.gr/author/57530/%CE%A0%CE%B1%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%82 (προσπ. 10/01/2015).
Φωτογράφος: Έλση Καΐλη