Metro - Urban Rail

▼

Ανθρώπινα Πλήθη - Crowds of people


Τίτλος: Ανθρώπινα Πλήθη
Θέση: Σταθμός Στ. Λαρίσης (αποβάθρα προς Ελληνικό)
Έτος Κατασκευής: 1980-1981 (τοποθετημένο το 2001)
Υλικό Κατασκευής: Ξύλο σε γυάλινη προθήκη, μικτή κατασκευή
Καλλιτέχνης: Γιάννης Γαΐτης

Έργο μεγάλων διαστάσεων, τοποθετημένο στην αποβάθρα προς Ελληνικό. Το έργο αποτελείται από 22 ασπρόμαυρες, απρόσωπες, αντρικές φιγούρες, διαστάσεων 165Χ32Χ1,9 εκ. η καθεμία, κατασκευασμένες από κόντρα πλακέ θαλάσσης κι επιζωγραφισμένες. Οι μορφές είναι τοποθετημένες σε ομάδες και με έντονο κόκκινο φόντο στο βάθος. Η όλη σύνθεση περιβάλλεται από γυάλινη προθήκη, διαστάσεων 296Χ785Χ55 εκ. Εκατέρωθεν του έργου έχουν κατασκευαστεί και τοποθετηθεί 14 καθίσματα από ανοξείδωτο χάλυβα κι επιχρωματισμένα με βιομηχανικό χρώμα, τα οποία αναπαράγουν αυτή την χαρακτηριστική αντρική μορφή του καλλιτέχνη κι ενισχύουν την τυπολογία και τη δυναμική του έργου.

Η τοποθέτηση έργων τέχνης στους σταθμούς του Μετρό της Αθήνας έγινε με απόφαση της εταιρίας «Αττικό Μετρό», έχοντας ως στόχο τόσο την αισθητική αναβάθμισή των όσο και την προβολή Ελλήνων δημιουργών. Τα έργα είναι κυρίως μνημειακών διαστάσεων και αναφέρονται σε θεματικές ενότητες που έχουν άμεση σχέση με την ιστορία της πόλης ή της περιοχής.

Για την υλοποίηση του παραπάνω έργου, η «Αττικό Μετρό» αποφάσισε την συγκρότηση Επιτροπής Αισθητικής Πλαισίωσης. Η επιτροπή αρχικώς επέλεξε να τιμήσει τους εν ζωή καλλιτέχνες της γενιάς του 1930 και 1960 με απευθείας αναθέσεις, για να ακολουθήσουν αυτές σε σημαντικούς νεότερους καλλιτέχνες. Διαγωνισμοί προκηρύχθηκαν για τα έργα που φιλοξενούνται στους σταθμούς Μέγαρο Μουσικής και Πανόρμου ενώ έχουν επιλεγεί κι έργα σπουδαίων εκλιπόντων καλλιτεχνών. Όλα τα έργα τέχνης έχουν αγοραστεί από την εταιρία, ενώ δωρεά αποτελεί το έργο του Γιώργου Ζογγολόπουλου «Αίθριο», που εκτίθεται στο σταθμό Σύνταγμα. Τέλος, όλα τα έργα τέχνης έχουν φιλοτεχνηθεί ειδικά για τους χώρους του Μετρό, εκτός από το έργο της Chryssa «Mott Street», που εκτίθεται στο σταθμό του Ευαγγελισμού. Στους χώρους όπου εκτίθενται αρχαία ευρήματα, δόθηκε μεγάλη σημασία, ώστε μεταξύ τους να αναπτύσσεται μια γόνιμη συνομιλία, χωρίς η μία έκθεση να επισκιάζει την άλλη.

Ο Γιάννης Γαίτης σπούδασε αρχικά στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας και το 1949 συμμετείχε, με τον Αλέκο Κοντόπουλο και άλλους καλλιτέχνες που είχαν στραφεί στις αφηρημένες τάσεις, στην ίδρυση της ομάδας "Οι Ακραίοι". Το 1954 πήγε στο Παρίσι, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην εκεί Σχολή Καλών Τεχνών και στην ακαδημία Grande Chaumiere. Εργαζόμενος τόσο το Παρίσι όσο και στην Αθήνα και έχοντας ξεκινήσει την εκθεσιακή του δραστηριότητα το 1944 με μία ατομική έκθεση στο εργαστήριό του και στη συνέχεια στον Παρνασσό, εξακολούθησε να παρουσιάζει ατομικά το έργο του σε παρισινές και αθηναϊκές γκαλερί, καθώς και σε χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής, ενώ το 1984, μία εβδομάδα πριν το θάνατό του, εγκαινιάστηκε μεγάλη αναδρομική στην Εθνική Πινακοθήκη. Ασχολούμενος κυρίως με τη ζωγραφική και, σε πιο περιορισμένη κλίμακα, με τη γλυπτική και τη χαρακτική, ξεκίνησε από πορτρέτα, για να προχωρήσει σύντομα σε αφηρημένες εξπρεσιονιστικές και σουρεαλιστικές συνθέσεις, κυβιστικές και γεωμετρικές δημιουργίες και, παράλληλα, αφηρημένες συνθέσεις γλυπτικής από γύψο, αντίστοιχες με της ζωγραφικής του. Για ένα διάστημα οι δημιουργίες του συντίθενται από έντομα, ανθρωπάκια, πουλιά και φυτά, που υποδηλώνουν ένα παράλογο κόσμο. Λίγο μετά τα μέσα της δεκαετίας του ΄60 άρχισε να διαμορφώνει το γνωστό ανθρωπάκι, που επαναλαμβάνεται αρχικά γύρω από μια κεντρική παράσταση, για να σχηματοποιηθεί και να τυποποιηθεί στη συνέχεια, αποτελώντας, επαναλαμβανόμενο σε διάφορες παραλλαγές, ένα σύμβολο και ένα μέσο ειρωνείας και κοινωνικής κριτικής. Με επίκεντρο το ανθρωπάκι αυτό δημιούργησε επίσης κατασκευές, υπερμεγέθεις γλυπτικές συνθέσεις, περιβάλλοντα και χάπενινγκς, ενώ το μετέφερε και σε ρούχα, υφάσματα και παιχνίδια.


Φωτογράφος: Έλση Καΐλη